Gökhan Türkcan

Unesco; "B ir insan konfor alanının dışına çıkamıyorsa yaşlıdır." diyor. Diğer ifadeyle; yeni şeyler öğrenmiyorsa, artık şaşırmıyorsa ve çoğu şeyi bildiğini düşünüyorsa yaşlıdır. Bu tanım yaşlılığı bir nicel durum olmaktan çıkarıp nitel bir değer haline getiriyor. Bu tanım doğrultusunda etrafıma bakınca ne de çok yaşlı insan olduğunu görüyorum. Siz de görüyor musunuz? Nice insanlar vardır. 25 yaşında ölür, 75 yaşında gömülür. Görev yaptığım bir ilde yaptığımız bir projenin yurt dışı hareketliliğine katılan bir öğretmen arkadaşım yaşadığı bu deneyimin kendisine çok şey kattığını çünkü tüm eğitim yaşantısı boyunca doğduğu şehirde yaşadığını, evlenip eş durumu nedeniyle aynı şehirde yaşamaya devam ettiğini yaşamı boyunca ilk kez yalnız başına böyle bir deneyim yaşadığını söylemişti. İnanın öğretmen arkadaşımın fiziksel olarak duruşu bile değişti. Kendine güveni geldi ve ondaki bu değişimi hepimiz fark ettik. Konfor alanını terk etme cesaretini göstermişti. Konfor alanı,  insanın...

“Her yaşam bir yolculuktur ve eşsizdir.” diyerek başlamak istiyorum. Başlangıç cümlelerini çok önemsemişimdir her zaman. Büyük yazarların en önemli özelliklerinden birisidir. Sonra ne olurum bilmem büyük bir yazar olur muyum ama bence başlangıçlar hep etkili cümlelerle olmalı. Mesela Orhan Pamuk çok sever bunu. Yeni Hayat kitabı; “Bir gün bir kitap okudum bütün hayatım değişti.” cümlesi ile başlar. Yine Masumiyet Müzesi kitabına “Hayatımın en mutlu anıymış bilmiyordum.” diye başlar. Türk ve Dünya edebiyatında örnekleri çoktur. “Bütün mutlu aileler birbirine benzer, her mutsuz ailenin mutsuzluğu kendine göredir.” Anna Karenina’nın başlangıç cümlesidir. Örnekler çoğaltılabilir. Hatta şu anda belki okuduğum belki de okumadığım bir çok kitap ve yazar ismini siz söylemeye başladınız bile. Ve bir önemli husus da şudur ki, bu cümlelerin ortaya çıkışları kitabın yazımıyla aynı zamana denk düşmez. Yazar bu ilk cümleyi ya da onun yer aldığı paragrafı yıllarca heybesinde taşır. Ta ki uygun an gel...